شعر فارسی یکی از غنی‌ترین میراث‌های ادبی جهان است. ترجمه رباعیات خیام به قلم ادوارد فیتزجرالد در قرن نوزدهم، موجی از توجه به ادبیات فارسی در غرب پدید آورد.

امروزه مولانا از پرفروش‌ترین شاعران در آمریکاست و آثار حافظ و سعدی به ده‌ها زبان ترجمه شده‌اند. سردر سازمان ملل متحد به بیت «بنی‌آدم اعضای یکدیگرند» سعدی آراسته است.

راز این ماندگاری را باید در پیوند شعر فارسی با عمیق‌ترین پرسش‌های انسانی جست: عشق، مرگ، معنا و آزادگی. این مضامین مرز زمان و جغرافیا را درنوردیده‌اند.