شاعران پارسیگوی
آشنایی با بزرگان و ستارگان آسمان شعر و ادب فارسی
حافظ شیرازی
خواجه شمسالدین محمد حافظ شیرازی، بزرگترین غزلسرای زبان فارسی است. دیوان او سرشار از مضامین عرفانی، عاشقانه و رندانه است و قرنهاست که در خانههای ایرانیان جایگاه ویژهای دارد. حافظ را لسانالغیب مینامند و اشعارش نمونه اوج ایجاز و ایهام در شعر فارسی به شمار میرود.
سعدی شیرازی
ابومحمد مصلحالدین بن عبدالله شیرازی، استاد سخن و از بزرگترین شاعران و نویسندگان تاریخ ادب فارسی است. گلستان و بوستان او از شاهکارهای بیبدیل نثر و نظم فارسیاند و غزلیاتش از لطیفترین سرودههای عاشقانه زبان فارسی محسوب میشوند.
فردوسی توسی
حکیم ابوالقاسم فردوسی توسی، حماسهسرای بزرگ ایران و سراینده شاهنامه است؛ اثری سترگ که زبان فارسی و هویت ایرانی را در گذر سدهها زنده نگاه داشته است. شاهنامه با نزدیک به شصت هزار بیت، بزرگترین حماسه منظوم جهان به قلم یک شاعر است.
مولانا جلالالدین بلخی
مولانا جلالالدین محمد بلخی مشهور به مولوی، عارف و شاعر بزرگ پارسیگوی است. مثنوی معنوی او را بزرگترین منظومه عرفانی جهان میدانند و دیوان شمس او اوج شور و سماع در شعر فارسی است.
پروین اعتصامی
رخشنده اعتصامی مشهور به پروین اعتصامی، از برجستهترین شاعران زن ایران است. دیوان او سرشار از مناظرههای حکیمانه و مضامین اخلاقی و اجتماعی است و او را «ملکه شعر فارسی» نیز نامیدهاند.
سهراب سپهری
سهراب سپهری، شاعر و نقاش معاصر ایرانی، از پیشگامان شعر نو است. مجموعه «هشت کتاب» او با نگاه عارفانه و طبیعتگرایانه، از محبوبترین آثار شعر معاصر فارسی است.