ﻣﻦ ﺍﺯ ﺁﻏﺎﺯ نمیﺗﺮﺳﻢ

آن کسی را که تو می‌جویی کِی خیال تو به سر دارد؟ بس کن این ناله و زاری را بس کن او یارِ دگر دارد

ز جمع آشنایان می‌گریزم به کنجی می‌خزم آرام و خاموش

آری ، آغاز دوست داشتن است گرچه پایان راه ناپیداست؛ من به پایان دگر نیندیشم که همین دوست داشتن زیباست