دردی ست چون خنجر

دردی ست چون خنجر یا خنجری چون درد این من که در من پیوسته می گرید در من کسی آهسته می گرید

از همین شاعر

در کنج قفس می‌کُشدم حسرت پرواز با بال و پر سوخته پرواز چه سازم؟

یک جا به کنار تو ارزد به جهان با غیر

باز آی دلبرا که دلم بی قرار توست وین جان بر لب آمده در انتظار توست

نازنین آمد و دستی به دلِ ما زد و رفت پردهٔ خلوتِ این غمکده بالا زد و رفت