یار وداع می کند، تاب وداع یار کو؟

تسکین نیابد جان من، صدبار اگر بینم تورا

یک نظر دیدیم دیدارت وزآن عمری گذشت دیده‌ها برهم نمی‌آید ز حیرانی هنوز

آنکس که درین زمانه او را غم‌ نیست یا آدم نیست یا در این عالم نیست

مشتاق درد را به مداوا چه احتیاج بیمار عشق را به مسیحا چه احتیاج تا کی به ناز رفتن و گفتن که جان بده جان می‌دهم، بیا، به تقاضا چه احتیاج