روا نبود دلی را چنین بیازاری

روا نبود دلی را چنین بیازاری که خالی از دگران بود و از تو آکنده

از همین شاعر

‌مرا در آسمان می‌جویی و من زیر آوارم

بی من خوشی وگرنه از آنِ تو می‌شدم جان می‌سپردم آخر و جان تو می‌شدم

ای که می‌گویی طبیب قلب‌های عاشقی کاش دردم را نیفزایی، مداوا پیشکش