تو مَپندار که در فِکر تنم

تو مَپندار که در فِکر تنم نگران سرطان وطنم او که بیمار شود ما همه نیز من که بیمار شوم ، یک بدنم وطنم از تن من خسته‌تر است درک کن درد مرا از سُخنم