ما را که تو منظوری،

به دریایِ غمت غرقم

به دریایِ غمت غرقم گریزان از همه خلقم

جان من

جان من وقت نیامد که به تن بازآیی؟‌

از خواب چو برخیزم،

از خواب چو برخیزم، اول تو به یاد آیی

شب‌ها گذرد که دیده نتوانم بست

شب‌ها گذرد که دیده نتوانم بست مردم همه در خواب و من از فکر تو مست