گاه برگشت دوباره، گاه بخشیدن خطاست

گاه برگشت دوباره، گاه بخشیدن خطاست زخم بعضی چیزها درمان ندارد، بی دواست

از همین شاعر

هر چه تلاش می‌کنم، نقشِ بر آب می شود خانه ی آرزوی من، زود خراب می شود

تحمل می‌کنم، این روزهای سخت دوری را که دارم یاد می‌گیرم، من آداب صبوری را

حساب مادرم را از همه مردم جدا کردم که او در غصه ام از من ، یقیناً بیشتر غم خورد

شعر هایم جز خودش دست همه چرخید و حیف آن که بایستی بخواند مصرعی از من، نخواند