گیرم که وصالِ دوست در خواهم یافت

من مهر تو بر تارک افلاک نهم دست ستمت، بر دل غمناک نهم هر جا که تو بر روی زمین پای نهی پنهان بروم، دیده بر آن خاک نهم

با درد بساز چون دوای تو منم در کس منگر که آشنای تو منم