از رنجی خسته‌ام که از آنِ من نیست

از رنجی خسته‌ام که از آنِ من نیست بر خاکی نشسته‌ام که از آنِ من نیست با نامی زیسته‌ام که از آنِ من نیست از دردی گریسته‌ام که از آنِ من نیست

از همین شاعر

من آنقدر با تو بوده ام که از بودن کنارِ دیگران سردم میشود...!

شاید به هم باز رسیم، روزی که من به‌سان‌ِ دریایی خشکیدم و تو چون قایقی فرسوده بر خاک ماندی