بارها غم بتو گفتیم، ز ما نشنیدی

بارها غم بتو گفتیم، ز ما نشنیدی بعد ازین مصلحت آنست که خاموش کنیم

از همین شاعر

تسکین نیابد جان من، صدبار اگر بینم تورا

یک نظر دیدیم دیدارت وزآن عمری گذشت دیده‌ها برهم نمی‌آید ز حیرانی هنوز

آنکس که درین زمانه او را غم‌ نیست یا آدم نیست یا در این عالم نیست

یار وداع می کند، تاب وداع یار کو؟ وعده وصل می دهد، طاقت انتظار کو؟