شب چنان گریه کنم بی تو

س سعدی شیرازی قرن هفتم هجری ۱ بازدید

شب چنان گریه کنم بی تو که همسایه به روز؛ دست من گیرد و بیرون کشد از آب مرا

از همین شاعر

به دریایِ غمت غرقم گریزان از همه خلقم

جان من وقت نیامد که به تن بازآیی؟‌

از خواب چو برخیزم، اول تو به یاد آیی

ما را که تو منظوری، خاطر نرود جایی