شب که سازد غمِ آغوشِ تو بی‌تاب مرا

ای خوش آن دم که وصال تو میسّر گردد چون نفَس، جانِ به‌ لب آمده‌ام برگردد انقلابی به غم‌آبادِ جهان می‌خواهم شاید این طالعِ برگشته‌ی من، برگردد