اشعار غنی کشمیری

ای خوش آن دم که وصال تو میسّر گردد چون نفَس، جانِ به‌ لب آمده‌ام برگردد انقلابی به غم‌آبادِ جهان می‌خواهم شاید این طالعِ برگشته‌ی من، برگردد

شب که سازد غمِ آغوشِ تو بی‌تاب مرا گر بُوَد فرش ز مخمل، نَبَرد خواب مرا