گر بیایی دهمت جان ور نیایی کُشدم غم

س سعدی شیرازی قرن هفتم هجری ۱ بازدید

گر بیایی دهمت جان ور نیایی کُشدم غم من که بایست بمیرم چه بیایی چه نیایی

از همین شاعر

به دریایِ غمت غرقم گریزان از همه خلقم

جان من وقت نیامد که به تن بازآیی؟‌

از خواب چو برخیزم، اول تو به یاد آیی

ما را که تو منظوری، خاطر نرود جایی