مرا دردیست اندر دل، که گر گویم زبان سوزد

س سعدی شیرازی قرن هفتم هجری ۱ بازدید

مرا دردیست اندر دل، که گر گویم زبان سوزد و گر پنهان کنم؛ ترسم که مغز استخوان سوزد

از همین شاعر

به دریایِ غمت غرقم گریزان از همه خلقم

جان من وقت نیامد که به تن بازآیی؟‌

از خواب چو برخیزم، اول تو به یاد آیی

ما را که تو منظوری، خاطر نرود جایی