بیا که نوبت صلح است و دوستی و عنایت

س سعدی شیرازی قرن هفتم هجری ۱ بازدید

بیا که نوبت صلح است و دوستی و عنایت به شرط آن که نگوییم از آن چه رفت حکایت

از همین شاعر

به دریایِ غمت غرقم گریزان از همه خلقم

جان من وقت نیامد که به تن بازآیی؟‌

از خواب چو برخیزم، اول تو به یاد آیی

ما را که تو منظوری، خاطر نرود جایی