آمدمت که بنگرم، باز نظر به خود کنم

س سعدی شیرازی قرن هفتم هجری ۰ بازدید

آمدمت که بنگرم، باز نظر به خود کنم سیر نمی‌شود نظر بس که لطیف‌ منظری

از همین شاعر

به دریایِ غمت غرقم گریزان از همه خلقم

جان من وقت نیامد که به تن بازآیی؟‌

از خواب چو برخیزم، اول تو به یاد آیی