بیداری‌ام چه دانی؟ ای خفته‌‌ای که شب‌ها

بیداری‌ام چه دانی؟ ای خفته‌‌ای که شب‌ها نَنْشَسته‌ای به حسرت، نشمرده‌ای ستاره

از همین شاعر

نه حسرت وصالش از دل به در توان کرد نه صبر در فراقش زین بیشتر توان کرد

تو از قبیله خوبان سست پیمانی من از جماعت عشاق سخت پیوندم