نه حسرت وصالش از دل به در توان کرد

بیداری‌ام چه دانی؟ ای خفته‌‌ای که شب‌ها نَنْشَسته‌ای به حسرت، نشمرده‌ای ستاره

تو از قبیله خوبان سست پیمانی من از جماعت عشاق سخت پیوندم