گفتمش سیر ببینم مگر از دل برود،

به جهان خرم از آنم که جهان خرم از اوست

به جهان خرم از آنم که جهان خرم از اوست عاشقم بر همه عالم که همه عالم از اوست

یاری آن است که زهر از قبلش نوش کنی

یاری آن است که زهر از قبلش نوش کنی نه چو رنجی رسدت یار فراموش کنی

آمدمت که بنگرم، باز نظر به خود کنم

آمدمت که بنگرم، باز نظر به خود کنم سیر نمی‌شود نظر بس که لطیف‌ منظری

هرگز آن دل نمیرد که تو جانش باشی

هرگز آن دل نمیرد که تو جانش باشی