ذکر تو از زبان من، فکر تو از خیال من
ذکر تو از زبان من، فکر تو از خیال من
چون برود؟ که رفته‌ای، در رگ و در مفاصلم
اشعار سعدی شیرازی
سروده‌های ماندگار شاعران پارسی‌گو؛ همان‌ها که ربات غزل‌خانه هم از آن‌ها می‌خواند
فهرست اشعار شاعران
ندانمت به حقیقت که در جهان به که مانی
ندانمت به حقیقت که در جهان به که مانی
جهان و هر چه در او هست صورتند و تو جانی
شب چنان گریه کنم بی تو
شب چنان گریه کنم بی تو
که همسایه به روز؛
دست من گیرد و بیرون کشد از آب مرا
ما را که تو منظوری؛
ما را که تو منظوری؛
خاطر نرود جایی
رفتی و همچنان به خیال من اندری
رفتی و همچنان به خیال من اندری
گویی که در برابر چشمم مصوری
که تو زیباتر از آنی
که تو زیباتر از آنی
که کنم وصف و بیانت
شب‌ها گذرد که دیده نتوانم بست
شب‌ها گذرد که دیده نتوانم بست
مردم همه از خواب و من از فکر تو مست
گر برود به هر قدم در ره دیدنت سری
گر برود به هر قدم در ره دیدنت سری
من نه حریف رفتنم از در تو به هر دری
سر آن ندارد امشب که برآید آفتابی
سر آن ندارد امشب که برآید آفتابی
چه خیال‌ها گذر کرد و گذر نکرد خوابی
وقتی می پرسه دوسم داری؟
وقتی می پرسه دوسم داری؟
مثله جناب سعدی دلبر باشید بگید:
چنانت دوست می دارم که گر روزی فراق افتد
تو صبر از من توانی کرد و من صبر از تو نتوانم.
دردی از حسرت دیدار تو دارم که طبیب
دردی از حسرت دیدار تو دارم که طبیب
عاجز آمد که مرا چاره‌ی درمان تو نیست
لشکر عشق، سعدیا غارت عقل می‌کند
لشکر عشق، سعدیا غارت عقل می‌کند
تا تو دگر به خویشتن ظن نبری که عاقلم