دست از طلب ندارم تا کام من برآید

جز نقش تو در نظر بماند ما را جز‌ کوی تو رهگذر بماند ما را

به شمشیرم زد و با کس نگفتم که راز دوست از دشمن نهان بِه

جانا چه گویم شرح فراقت؟ چشمی و صد نم، جانی و صد آه

هم گلستان خیالم ز تو پر نقش و نگار هم مشام دلم از زلف سمن سای تو خوش در ره عشق که از سیل بلا نیست گذار کرده‌ام خاطر خود را به تمنای تو خوش