تو با اغیار پیش چشم من می در سبو کردی

چه بگویم سحرت خیر؟

چه بگویم سحرت خیر؟ تو خودت صبح جهانی

تا تو نگاه می‌کنی، کار من آه کردن است

تا تو نگاه می‌کنی، کار من آه کردن است ای به فدای چشم تو، این چه نگاه کردن است؟

رفتی و در دل هنوزم حسرتِ دیدار باقی

رفتی و در دل هنوزم حسرتِ دیدار باقی حسرتِ عهد و وداعم با دل و دلدار باقی

هزار درد فرستادیم به جان، لیکن

هزار درد فرستادیم به جان، لیکن چو آمدی، همه آن دردها دوا کردی