اثر ظلم محال است به ظالم نرسد

اثر ظلم محال است به ظالم نرسد ناله پیش از هدف از پشت کمان می‌خیزد

از همین شاعر

غافلی از حال دل، ترسم که این ویرانه را دیگران بی صاحب انگارند و تعمیرش کنند

ز کویت رفتم و الماس طاقت بر جگر بستم تو با اغیار خوش بنشین که من بار سفر بستم

از فریب وعدهٔ امید روزم شد سیاه رنج هر نومیدی از امّیدواری می‌کشم