نه تو آنی که همانی،
نه تو آنی که همانی،
نه من آنم که تو دانی
اشعار مولانا جلال‌الدین بلخی
سروده‌های ماندگار شاعران پارسی‌گو؛ همان‌ها که ربات غزل‌خانه هم از آن‌ها می‌خواند
فهرست اشعار شاعران
تو گر گناہِ من شوی، توبه نمیکنم ز تو
تو گر گناہِ من شوی، توبه نمیکنم ز تو
جام لبت بنوشم و باز گناہ میکنم
با درد بساز چون دوای تو منم
با درد بساز چون دوای تو منم
در کس منگر که آشنای تو منم
صد نامه فرستادم
صد نامه فرستادم
صد راه نشان دادم
یا راه نمی‌دانی
یا نامه نمیخوانی
دلتنگم و دیدار تو درمان منست
دلتنگم و دیدار تو درمان منست
بی‌رنگِ رُخت زمانه زندانِ منست
بر هیچ دلی مباد و بر هیچ تنی
آنچ از غمِ هجران تو بر جان منست
باران که شدی مپرس این خانه کیست
باران که شدی مپرس این خانه کیست
سقف حرم و مسجد و میخانه یکیست
غمگین مشو دلا تو از این ظلم دشمنان
غمگین مشو دلا تو از این ظلم دشمنان
اندیشه کن در این که دلارام داورست
آن‌چنان جای گرفتی تو به چشم و دل من که به خوبان دو عالم نظری نیست مرا
آن‌چنان جای گرفتی تو به چشم و دل من که به خوبان دو عالم نظری نیست مرا
از دیده برون مشو که نوری
از دیده برون مشو که نوری
وز سینه جدا مشو که جانی
بیا تا قدر یک دیگر بدانیم
بیا تا قدر یک دیگر بدانیم
که تا ناگه ز یک دیگر نمانیم
غرض‌ها تیره دارد دوستی را
غرض‌ها را چرا از دل نرانیم؟
گر جان به جز تو خواهد از خویش برکنیمش
گر جان به جز تو خواهد از خویش برکنیمش
من گه لب وی بوسم و وی گه لب می
من گه لب وی بوسم و وی گه لب می
من مست ز وی باشم و وی مست ز می