من بگردم گرد آن یاری
من بگردم گرد آن یاری
که میگردد پی ام
اشعار مولانا جلال‌الدین بلخی
سروده‌های ماندگار شاعران پارسی‌گو؛ همان‌ها که ربات غزل‌خانه هم از آن‌ها می‌خواند
فهرست اشعار شاعران
از همه دور می شوم، نقطه کور می شوم
از همه دور می شوم، نقطه کور می شوم
زنده به گور می شوم؛ باز مقابلم تویی
ای دل اگرت طاقت غم نیست برو
ای دل اگرت طاقت غم نیست برو
آوارهٔ عشق چون تو کم نیست برو
آن کس که تو را دارد، از عیش چه کم دارد؟
آن کس که تو را دارد، از عیش چه کم دارد؟
وان کس که تو را بیند، ای ماه چه غم دارد؟
همه جمال تو بینم چو چشم باز کنم
همه جمال تو بینم چو چشم باز کنم
همه شراب تو نوشم چو لب فراز کنم
حرام دارم با مردمان سخن گفتن
و چون حدیث تو آید سخن دراز کنم
بیرون ز تو نیست هرچه در عالم هست
بیرون ز تو نیست هرچه در عالم هست
در خود بطلب هر آنچه خواهی که توئی
ای که به هنگام درد راحت جانی مرا
ای که به هنگام درد راحت جانی مرا
وِی که به تلخی‌ِ فقر گنج روانی مرا
شب ز نورِ ماه
شب ز نورِ ماه
رویِ خویش را
بیند سپید
من شبم
تو ماهِ من
بر آسمان بی‌من مرو
تلخ کنی دهان من قند به دیگران دهی
تلخ کنی دهان من قند به دیگران دهی
نم ندهی به کشت من آب به این و آن دهی
آنکه از من به تو صدگونه سخن می گوید؛
آنکه از من به تو صدگونه سخن می گوید؛
بخدا عیب تورا نیز به من می‌گوید
ما افسرده دلان ساکن کویِ غم و دردیم
ما افسرده دلان ساکن کویِ غم و دردیم
در عشق شکست خورده ولی توبه نکردیم
صبح آمده برخیز که خورشید تویی
صبح آمده برخیز که خورشید تویی