منگر به هر گدایی که تو خاص از آن مایی
منگر به هر گدایی که تو خاص از آن مایی
مفروش خویش ارزان که تو بس گران بهایی
اشعار مولانا جلال‌الدین بلخی
سروده‌های ماندگار شاعران پارسی‌گو؛ همان‌ها که ربات غزل‌خانه هم از آن‌ها می‌خواند
فهرست اشعار شاعران
چون دلت با من نباشد
چون دلت با من نباشد
همنشینی سود نیست
من اسیرم ، عاشقم عاشق تر از افسانه ها
من اسیرم ، عاشقم عاشق تر از افسانه ها
با خیال روی تو من ماندم و ویرانه ها
سر خوش هستم من اگر با من بمانی تا ابد
گر نمانی وایِ من از طعنۀ بیگانه ها
هرلحظه که تسلیمم در کارگه تقدیر
هرلحظه که تسلیمم در کارگه تقدیر
آرام تر از آهو، بی باک تر از شیرم
هر لحظه که می کوشم در کار کنم تدبیر
رنج از پی رنج آید زنجیر پی زنجیر
خوابِ شبم ربوده‌ای، مونسِ من تو بوده‌ای
خوابِ شبم ربوده‌ای، مونسِ من تو بوده‌ای
دردْ توام نموده‌ای، غیر تو نیست سودِ من
گر با همه‌ای چو بی منی بی‌همه‌ای
گر با همه‌ای چو بی منی بی‌همه‌ای
ور بی‌همه‌ای چو با منی با همه‌ای
در بند همه مباش، تو خود همه باش
آن دم داری که سخره‌ای دمدمه‌ای
تو مبین جهان ز بیرون، که جهان درونِ دیده‌ست
تو مبین جهان ز بیرون، که جهان درونِ دیده‌ست
چو دو دیده را ببستی، ز جهان، جهان نماند
من بهشتم همه در دیدن خندیدن توست
من بهشتم همه در دیدن خندیدن توست
تا تو باشی نشوم خیره به لب های کسی
کارِ دلم به جان رسد، کارد به استخوان رسد،
کارِ دلم به جان رسد، کارد به استخوان رسد،
ناله کنم، بگویدم: دم مزن و بیان مکن
ما را به خود کردی رها شرمی نکردی از خدا
ما را به خود کردی رها شرمی نکردی از خدا
اکنون بیا در کوی ما آن دل که بردی باز ده
نکند مست شوی
نکند مست شوی
فارغ از این هست شوی؟
بعد آن کور شوی،
کر شوی، شاعر و بیمار شوی؟
نکُنَد دل نکَنی،
دل بکَنَد،
بهرِ تو دِل دِل نَکُنَد
برود در بر یار دگری
صبح که بیدار شوی
در اگر بر تو ببندد مرو و صبر کن آن جا
در اگر بر تو ببندد مرو و صبر کن آن جا
ز پس صبر، تو را او به سر صدر نشاند