ناز کنی، نظر کنی، قهر کنی، ستم کنی

ناز کنی، نظر کنی، قهر کنی، ستم کنی گر که جفا، گر که وفا، از تو حذر نمی‌کنم

از همین شاعر

نه تو آنی که همانی، نه من آنم که تو دانی

تو گر گناہِ من شوی، توبه نمیکنم ز تو جام لبت بنوشم و باز گناہ میکنم

با درد بساز چون دوای تو منم در کس منگر که آشنای تو منم

صد نامه فرستادم صد راه نشان دادم یا راه نمی‌دانی یا نامه نمیخوانی