الا ای پیر فرزانه مکن منعم ز میخانه
الا ای پیر فرزانه مکن منعم ز میخانه
که من در ترک پیمانه دلی پیمان شکن دارم
خدا را ای رقیب امشب زمانی دیده برهم نه
که من با لعل خاموشش نهانی صد سخن دارم
از همین شاعر
دست از طلب ندارم تا کام من برآید
دست از طلب ندارم تا کام من برآید
یا تن رسد به جانان یا جان ز تن برآید
جز نقش تو در نظر بماند ما را
جز نقش تو در نظر بماند ما را
جز کوی تو رهگذر بماند ما را
به شمشیرم زد و با کس نگفتم
به شمشیرم زد و با کس نگفتم
که راز دوست از دشمن نهان بِه
جانا چه گویم شرح فراقت؟
جانا چه گویم شرح فراقت؟
چشمی و صد نم، جانی و صد آه