ز هوشیاران عالم هرکه را دیدم غمی دارد

ز هوشیاران عالم هرکه را دیدم غمی دارد دلا دیوانه شو دیوانگی هم عالمی دارد

از همین شاعر

در آرزوی تو عمر بُردم شب و روز عمرم همه رفت و آرزوی تو نرفت

چون نداریم با خلایق الفتی خلق پندارند ما دیوانه ایم

بیمار غمم عین دوایی تو مرا

یار شدم، یار شدم، با غم تو یار شدم تا که رسیدم برِ تو، از همه بیزار شدم