در آرزوی تو عمر بُردم شب و روز

در آرزوی تو عمر بُردم شب و روز عمرم همه رفت و آرزوی تو نرفت

از همین شاعر

چون نداریم با خلایق الفتی خلق پندارند ما دیوانه ایم

ز هوشیاران عالم هرکه را دیدم غمی دارد دلا دیوانه شو دیوانگی هم عالمی دارد

بیمار غمم عین دوایی تو مرا

یار شدم، یار شدم، با غم تو یار شدم تا که رسیدم برِ تو، از همه بیزار شدم