شنیده‌ام سخنی خوش که پیر کنعان گفت

دست از طلب ندارم تا کام من برآید

دست از طلب ندارم تا کام من برآید یا تن رسد به جانان یا جان ز تن برآید

جز نقش تو در نظر بماند ما را

جز نقش تو در نظر بماند ما را جز‌ کوی تو رهگذر بماند ما را

به شمشیرم زد و با کس نگفتم

به شمشیرم زد و با کس نگفتم که راز دوست از دشمن نهان بِه

جانا چه گویم شرح فراقت؟

جانا چه گویم شرح فراقت؟ چشمی و صد نم، جانی و صد آه