همه شب سجده برآرم که بیایی تو به خوابم

همه شب سجده برآرم که بیایی تو به خوابم و در آن خواب بمیرم که تو آیی و بمانی

از همین شاعر

تو با اغیار پیش چشم من می در سبو کردی من از بیم شماتت گریه پنهان در گلو کردم

چه بگویم سحرت خیر؟ تو خودت صبح جهانی

تا تو نگاه می‌کنی، کار من آه کردن است ای به فدای چشم تو، این چه نگاه کردن است؟

رفتی و در دل هنوزم حسرتِ دیدار باقی حسرتِ عهد و وداعم با دل و دلدار باقی