اشعار شاعران

امیدِ روشنایی گرچه در این تیره‌گی‌ها نیست،

امیدِ روشنایی گرچه در این تیره‌گی‌ها نیست، من اینجا باز در این دشت خشک تشنه می‌رانم من اینجا روزی آخر از دل این خاک، با دست تهی گل بر می‌افشانم

فریدون مشیری خواندن

منگر به هر گدایی که تو خاص از آن مایی

منگر به هر گدایی که تو خاص از آن مایی مفروش خویش ارزان که تو بس گران بهایی

مولانا جلال‌الدین بلخی خواندن

چون دلت با من نباشد

چون دلت با من نباشد همنشینی سود نیست

مولانا جلال‌الدین بلخی خواندن

این زخم خورده را به ترحّم نیاز نیست

این زخم خورده را به ترحّم نیاز نیست خیر شما رسیده به ما؛ مرحمت زیاد

فاضل نظری خواندن

تا بیاگاهانمت از ناتوانی‌های خویش

تا بیاگاهانمت از ناتوانی‌های خویش طاقت یک خلق باید صرف اظهارش کنم

غالب ‌دهلوی خواندن

مرگ بعضی وقت‌ها از درد دوری بهتر است

مرگ بعضی وقت‌ها از درد دوری بهتر است بی‌قرارم کرده و گفته صبوری بهتر است

حامد عسکری خواندن

مومنم کردی به عشق و جا زدی تکلیف چیست ؟

مومنم کردی به عشق و جا زدی تکلیف چیست ؟ بر مسلمانی که کافر میشود پیغمبرش

لادری خواندن

با درد بساز چون دوای تو منم

با درد بساز چون دوای تو منم در کس منگر که آشنای تو منم

مولوی خواندن

شاید به هم باز رسیم،

شاید به هم باز رسیم، روزی که من به‌سان‌ِ دریایی خشکیدم و تو چون قایقی فرسوده بر خاک ماندی

احمد شاملو خواندن

آه از سر پر شور و امان از دل مغرور

آه از سر پر شور و امان از دل مغرور از دور تورا دیدم و بوسیدمت از دور

سجاد رشیدی‌پور خواندن

من اسیرم ، عاشقم عاشق تر از افسانه ها

من اسیرم ، عاشقم عاشق تر از افسانه ها با خیال روی تو من ماندم و ویرانه ها سر خوش هستم من اگر با من بمانی تا ابد گر نمانی وایِ من از طعنۀ بیگانه ها

مولانا جلال‌الدین بلخی خواندن

لطف پنهانی او در حقِ من بسیار است

لطف پنهانی او در حقِ من بسیار است گر به‌ ظاهر سخنش نیست سخن بسیار است

وحشی بافقی خواندن