از خواب چو برخیزم،
از خواب چو برخیزم،
اول تو به یاد آیی
اشعار شاعران
سروده‌های ماندگار شاعران پارسی‌گو؛ همان‌ها که ربات غزل‌خانه هم از آن‌ها می‌خواند
فهرست اشعار شاعران
آنکه در مردمک دیده وطن ساختمش
آنکه در مردمک دیده وطن ساختمش
قدر ندانست و چو اشک از نظر انداختمش
به شمشیرم زد و با کس نگفتم
به شمشیرم زد و با کس نگفتم
که راز دوست از دشمن نهان بِه
مرا تا دل بُوَد،
مرا تا دل بُوَد،
دلبر تو باشی
خبرت هست که از خویش خبر نیست مرا؟
خبرت هست که از خویش خبر نیست مرا؟
گذری کن که ز غم راه گذر نیست مرا
لعنت به من و عشق تو و وعده ی "ما"یت
لعنت به من و عشق تو و وعده ی "ما"یت
لعنت به منِ بی شرفِ مانده به پایت
باران که شدی مپرس این خانه کیست
باران که شدی مپرس این خانه کیست
سقف حرم و مسجد و میخانه یکیست
ترک ما کردی ولی با هر که هستی یار باش
ترک ما کردی ولی با هر که هستی یار باش
مثل من هرگز نکن با او کمی دلدار باش
کم گذاشتی نازنین یک عمر برای عشق خود
لااقل یکدم بساز با عشق او بسیار باش
غمگین مشو دلا تو از این ظلم دشمنان
غمگین مشو دلا تو از این ظلم دشمنان
اندیشه کن در این که دلارام داورست
دلِ من پیش تو معنای بغل را فهمید
دلِ من پیش تو معنای بغل را فهمید
قدر این فاصله‌ی حداقل را فهمید
با دو تا بوسه‌ی شیرین که به لب‌های تو زد
مزه‌ی واقعی شهد و عسل را فهمید
ما را که تو منظوری،
ما را که تو منظوری،
خاطر نرود جایی
شدم از عشق تو شیدا، کجایی؟
شدم از عشق تو شیدا، کجایی؟
به جان می‌جویمت جانا، کجایی؟
ز عشقت عالمی پر شور و غوغاست
چه دانم تا درین غوغا کجایی؟
فتاد اندر سرم سودای عشقت
شدم سرگشته زین سودا، کجایی؟