همه عیب خلق دیدن نه مروت است و مردی
همه عیب خلق دیدن نه مروت است و مردی
نگهی به خویشتن کن که تو هم گناه داری
اشعار شاعران
سروده‌های ماندگار شاعران پارسی‌گو؛ همان‌ها که ربات غزل‌خانه هم از آن‌ها می‌خواند
فهرست اشعار شاعران
هرلحظه که تسلیمم در کارگه تقدیر
هرلحظه که تسلیمم در کارگه تقدیر
آرام تر از آهو، بی باک تر از شیرم
هر لحظه که می کوشم در کار کنم تدبیر
رنج از پی رنج آید زنجیر پی زنجیر
به دریایی در افتادم که پایانش نمی‌بینم،
به دریایی در افتادم که پایانش نمی‌بینم،
به دردی مبتلا گشتم که درمانش نمی‌بینم
کمی دیر آمدی ای عشق اما باز با این حال
کمی دیر آمدی ای عشق اما باز با این حال
اگر چیزی از این غارت زده باقیست غارت کن
قصه‌ی روز و شبِ من سخنی مختصر است
قصه‌ی روز و شبِ من سخنی مختصر است
روز در خواب خیالاتم و شب بیدارم
خوابِ شبم ربوده‌ای، مونسِ من تو بوده‌ای
خوابِ شبم ربوده‌ای، مونسِ من تو بوده‌ای
دردْ توام نموده‌ای، غیر تو نیست سودِ من
گر با همه‌ای چو بی منی بی‌همه‌ای
گر با همه‌ای چو بی منی بی‌همه‌ای
ور بی‌همه‌ای چو با منی با همه‌ای
در بند همه مباش، تو خود همه باش
آن دم داری که سخره‌ای دمدمه‌ای
در دلم بودی و شرمنده ز مهمان بودم
در دلم بودی و شرمنده ز مهمان بودم
که سزاوار تو این خانه‌ی ویران نبود
دریاب که نقشی ماند از طرح وجود من
دریاب که نقشی ماند از طرح وجود من
چون یاد تو می‌آرم خود هیچ نمی‌مانم
گر بمیرم این دم از غم هم رواست
گر بمیرم این دم از غم هم رواست
بشکن آن آیینه را، در شعر من خود را ببین
بشکن آن آیینه را، در شعر من خود را ببین
شرح این زیبایی از بیگانه می‌خواهی چه کار؟
به سودای تو مشغولم
به سودای تو مشغولم
ز غوغای جهان فارغ