اشعار شاعران

باز دیشب حالت من حالتی جانکاه بود تا سحر سودای دل با ناله بود و آه بود چشم شوق گریه در سر داشت من نگذاشتم ور نه از طوفان روح من خدا آگاه بود

اخوان ثالث خواندن

ندانمت به حقیقت که در جهان به که مانی جهان و هر چه در او هست صورتند و تو جانی

سعدی شیرازی خواندن

غم هجران تو ای دوست، چنان کرد مرا که ببینی نشناسی که منم یا دگری

عراقی خواندن

گفتمش باید بَری نامم زیاد گفت آری می‌برم اما ز یاد

فرصت شیرازی خواندن

من درد تو را ز دست آسان ندهم دل بر نکنم ز دوست تا جان ندهم از دوست به یادگار دردی دارم کان درد به صد هزار درمان ندهم

مولانا جلال‌الدین بلخی خواندن

چه نزدیک است جان تو به جانم که هر چیزی که اندیشی بدانم

مولانا جلال‌الدین بلخی خواندن

بیداری‌ام چه دانی؟ ای خفته‌‌ای که شب‌ها نَنْشَسته‌ای به حسرت، نشمرده‌ای ستاره

فروغی بسطامی خواندن

لمس آغوش تو گر باشد و من باشم و دل دیگر از هر دو جهان هیچ نخواهم ز خدا

حمیدرضا یگانه خواندن

شب که سازد غمِ آغوشِ تو بی‌تاب مرا گر بُوَد فرش ز مخمل، نَبَرد خواب مرا

غنی کشمیری خواندن

تو از قبیله خوبان سست پیمانی من از جماعت عشاق سخت پیوندم

فروغی بسطامی خواندن

اگر خیال تماشاست در سرت بشتاب که آبشارم و افتادنم تماشایی‌ست

فاضل نظری خواندن

شب چنان گریه کنم بی تو که همسایه به روز؛ دست من گیرد و بیرون کشد از آب مرا

سعدی شیرازی خواندن

فهرست اشعار شاعران